* on-line.gr *

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Editorial: Το περιοδικό μας ξεκίνησε από τον Πάνο Σ. Αϊβαλή, δημοσιογράφο πριν είκοσι χρόνια [1996] με μοναδικό σκοπό την παρουσίαση όλων των τάσεων της Λογοτεχνίας -ελληνικής και ξένης- με κύρια έμφαση στην ελληνική λογοτεχνία και ποίηση. [ http://genesis.ee.auth.gr/dimakis/Yfos/Yfos.html ]
Η Φωτό Μου
Επιμέλεια Σελίδας: Πάνος Αϊβαλής - kepeme@gmail.com...............................................................................
δ/νση αλληλογραφίας: Μεσολογγίου 12 Ανατολή Νέα Μάκρη 190 05, τηλ. 22940 99125 - 6944 537571 και 210 8656.731
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
«O άνθρωπος πρέπει κάθε μέρα ν᾽ακούει ένα γλυκό τραγούδι, να διαβάζει ένα ωραίο ποίημα, να βλέπει μια ωραία εικόνα και, αν είναι δυνατόν, να διατυπώνει μερικές ιδέες. Αλλιώτικα χάνει το αίσθημα του καλού και την τάση προς αυτό…». Γκαίτε
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Τρίτη, 8 Ιουνίου 2010

Ο Αργύρης Χιόνης είναι ποιητής.

  ΤΑ ΒΡΑΒΕΙΑ ALLANTALLA



Το αγνοούν μόνο εκείνοι που τα ξέρουν όλα, καθώς είναι γεγονός γνωστό, γνωστότατο εδώ και σαράντα χρόνια. Μπορεί κι από νωρίτερα, για όσους διέτρεξαν εκείνη τη διαβόητη δεκαετία του '60. Κι όμως, σ' αυτόν τον νοσταλγό της Πλατείας Αττικής, τον μεγάλου διαμετρήματος, ακαταπόνητο και πάντα διψασμένο, ποιητή, όταν διαπίστωσαν πως είναι αδύνατο να τον προσπερνούν διαρκώς, ενώ διασταυρώνονται μαζί του καθημερινά παρόλο που κατοικεί μονίμως σε άντρο θηρίων και φαντασμάτων της ορεινής Κορινθίας, όταν σταμάτησαν να παριστάνουν τους τυφλούς και θέλησαν να του «κάνουν μια αγάπη», τον βράβευσαν για το πεζογραφικό του έργο.
Εκείνοι που γνωρίζουν την αξία του ποιητικού του έργου, κι εμείς οι άλλοι, είπαν «καλό ήταν κι αυτό». Κι όμως κάποιο μήνυμα εστάλη με τη βράβευση ενός πεζογραφήματος, και όχι των ποιημάτων του. Δεν είναι μόνο σαν να λένε του ποιητή «εντάξει τα ποιήματά σου, καλύτερα όμως είναι τα πεζά σου», είναι σαν να προειδοποιούν τους μαθητές του Γυμνασίου και τις μαθήτριες του Λυκείου, εκείνη τη μικρή ομάδα, εκείνους τους ελάχιστους κόκκους άλατος, «Πού πάτε, ανόητοι, μόνοι μέσ' στη νύχτα με ύμνους και τραγούδια; Πεζογραφείτε, τουλάχιστον! Πεζογραφείτε!
Γράψτε κάνα ρεπορτάζ».
Όταν μεγάλες καθημερινές εφημερίδες, όπως συνηθίζεται να γίνεται κάθε παραμονή πρωτοχρονιάς, παρουσίασαν στον «πάγκο» των βιβλίων που εκδόθηκαν την περασμένη χρονιά, αυτά που αξίζει να προσέξει ο αναγνώστης, ανάμεσα στα βιβλία που πρότειναν, ιστορικά, ογκώδη κυρίως μυθιστορήματα, μπεστ σέλερ, ταξιδιωτικά και άλλα, δεν υπήρχε χώρος, ούτε μια τόση δα θεσούλα, για την ποίηση. Δεν πρότειναν ούτε ένα βιβλίο ποίησης από αυτά που εκδόθηκαν την περασμένη χρονιά. Κανένα τους δεν άξιζε; Γι' αυτό τα προσπέρασαν; Και ευλόγως προκύπτει το ερώτημα: αναγνωρίζεται, και άρα βραβεύεται μόνο το πεζό;
Με την ποίηση χάνουμε τον καιρό μας. Δεν χρειάζεται, ούτε να τη διαβάζουμε, ούτε πολύ περισσότερο να την γράφουμε. Δεν θέλει να γίνει χρήσιμο το τζιτζίκι. Μόνο να υπάρχει επιθυμεί. Κι αυτό είναι κάτι που θα άξιζε πραγματικά τη βράβευσή του σ' έναν κόσμο, όπου κυριαρχούν κηφήνες και μυρμήγκια!
                                     Δημήτρης Νόλλας

*από το κοντέινερ: Νέα έκδοση για την πολιτική, τον πολιτισμό και τις τέχνες
δωρεάν με την «Ε» την πρώτη Δευτέρα κάθε μήνα

Δεν υπάρχουν σχόλια: