Federico García Lorca
(1898 - 1936)
Ο Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα εκτελέστηκε
στην περιοχή της Γρανάδα, στις 19 Αυγούστου του 1936
Έπειτα από επτά δεκαετίες
Μαζί με τον Λόρκα ενταφιάστηκαν άλλα τρία άτομα
Ο θρήνος για Ignacio Sanchez Mejias
Ι. Cogida και θανάτου
Στις πέντε το απόγευμα.
Ήταν ακριβώς πριν από πέντε το απόγευμα.
Ένα αγόρι έφερε το λευκό φύλλο
στις πέντε το απόγευμα.
Ένας ευπαθής ασβέστη έτοιμα παρασκευασμένα
στις πέντε το απόγευμα.
Τα υπόλοιπα ήταν ο θάνατος, ο θάνατος και μόνο.
Ο άνεμος που μακριά του βάμβακος
στις πέντε το απόγευμα.
Και το οξείδιο του διάσπαρτα κρύσταλλο και το νικέλιο
στις πέντε το απόγευμα.
Τώρα το περιστέρι και η λεοπάρδαλη πάλη
στις πέντε το απόγευμα.
Και ένα μηρό με απομονωμένες κέρατο
στις πέντε το απόγευμα.
Το μπάσο-string σύναψαν
στις πέντε το απόγευμα.
Αρσενικό κουδούνια και καπνού
στις πέντε το απόγευμα.
Ομάδες της σιωπής στις γωνίες
στις πέντε το απόγευμα.
Και ο ταύρος μόνος με υψηλό καρδιά!
Στις πέντε το απόγευμα.
Όταν ο ιδρώτας του χιονιού ερχόταν
στις πέντε το απόγευμα,
όταν το δαχτυλίδι ταύρος καλύφθηκε με ιώδιο
στις πέντε το απόγευμα.
Θάνατος που αυγά στην πληγή
στις πέντε το απόγευμα.
Στις πέντε το απόγευμα.
Σε πέντε το απόγευμα.
Ένα φέρετρο με ρόδες το κρεβάτι του
στις πέντε το απόγευμα.
Οστά και φλάουτα αντηχούν στα αυτιά του
στις πέντε το απόγευμα.
Τώρα ο ταύρος ήταν bellowing μέσα από το μέτωπό του
στις πέντε το απόγευμα.
Το δωμάτιο ήταν iridiscent με αγωνία
στις πέντε το απόγευμα.
Σε απόσταση η γάγγραινα έρχεται τώρα
στις πέντε το απόγευμα.
Κέρας του κρίνου μέσω πράσινο groins
στις πέντε το απόγευμα.
Οι πληγές έκαιγαν σαν ήλιοι
στις πέντε το απόγευμα.
Στις πέντε το απόγευμα.
Αχ, που μοιραία πέντε το απόγευμα!
Ήταν πέντε από όλα τα ρολόγια!
Ήταν πέντε στη σκιά της το απόγευμα!
* * *
Εντολή να ανοίξουν οι ομαδικοί τάφοι δολοφονηθέντων από το καθεστώς του Φράνκο, μεταξύ αυτών και ο τάφος όπου βρίσκονται τα λείψανα του κορυφαίου ποιητή Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα, έδωσε ο Ισπανός δικαστής Μπαλτάσαρ Γκαρθόν.
Στον τάφο όπου είναι θαμμένος ο Λόρκα βρίσκονται επίσης τα οστά του δασκάλου Ντιόσκορο Γκαλίντο, ο οποίος εκτελέστηκε το 1936 κοντά στη Γρανάδα (νότια Ισπανία), μαζί με τον Ισπανό ποιητή.
Ο Γκαρθόν αποφάσισε να εγκρίνει την εκταφή των λειψάνων του Γκαλίντο, έπειτα από σχετική προσφυγή που κατέθεσε η εγγονή του δολοφονηθέντος δασκάλου, με την υποστήριξη της ένωσης οικογενειών θυμάτων του φρανκισμού (ARMΗ), ώστε να επιβεβαιωθεί ότι τα λείψανα ανήκουν στον παππού της.
Η οικογένεια του Λόρκα ήταν αντίθετη με το άνοιγμα του τάφου, όμως από τον περασμένο Σεπτέμβριο οι απόγονοι του Ισπανού ποιητή ξεκαθάρισαν ότι δεν θα αντιταχθούν σε αυτή τη διαδικασία.
«Δεν θα εμποδίσουμε την εκταφή. Ακόμη κι αν θα θέλαμε να μην γίνει, σεβόμαστε την επιθυμία των άλλων ενδιαφερομένων μερών» είχε δηλώσει η Λάουρα Γκαρθία Λόρκα, ανιψιά του ποιητή και εκπρόσωπος της οικογένειας.
* * *
Μαδρίτη: Την επόμενη εβδομάδα αναμένεται να ξεκινήσουν οι εργασίες εκταφής των λειψάνων που εκτιμάται πως ανήκουν στον Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα, αλλά τα οποία δεν έχουν ταυτοποιηθεί ότι ανήκουν στον κορυφαίο Ανδαλουσιανό ποιητή.
«Ο αντικειμενικός μας στόχος δεν είναι μόνο η έρευνα για τον ποιητή» δήλωσε στη Γρανάδα η περιφερειακή υπουργός Δικαιοσύνης Μπεγόνια Αλβαρεθ, τη στιγμή που υπέγραφε τη συμφωνία της συνεργασίας μεταξύ των διαφόρων ομάδων που θα συνεργαστούν για το εγχείρημα.
Μαζί με τον Λόρκα ενταφιάστηκαν άλλα τρία άτομα: ένας δάσκαλος και δύο αναρχικοί της εποχής, οι οποίοι εκτελέστηκαν από το φασιστικό καθεστώς του Φράνκο τον Αύγουστο του 1936, ένα μήνα μετά την έναρξη του εμφυλίου στην Ισπανία.
«Πρέπει να καθορίσουμε τον αριθμό των νεκρών που ανακαλύψαμε. Σίγουρα, τα υπόλοιπα είναι αποφάσεις που πρέπει να πάρουν οι οικογένειες» συνέχισε η Αλβαρεθ η οποία θα επιβλέπει προσωπικά τις εργασίες εκταφής.
Η σορός του διευθυντή του σχολείου Ντιοσκόρο Γκαλίντο, δεν έχει ακόμα ταυτοποιηθεί, αντίθετα με των δύο αναρχικών Φρανθίσκο Γκαλάντι και Χοακίν Αρκόλα, που εκτελέστηκαν μαζί με τον Λόρκα.
*από το "Το Βήμα" Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ/Γαλλικό
http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=1064813&lngDtrID=253
* * *
ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ:
Ο Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα γεννήθηκε στο Φουέντε Βακέρος, το 1898. Ο πατέρας του ήταν αγρότης κι η μητέρα του δασκάλα πιάνου, προσφέροντας τα πρώτα μαθήματα και στον ίδιο τον Λόρκα. Φοίτησε σε σχολείο Ιησουϊτών στη Γρανάδα και μετά από πιέσεις του πατέρα του, γράφτηκε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Γρανάδα, την οποίαν όμως εγκατέλειψε σύντομα, για να ασχοληθεί με τη λογοτεχνία, τη μουσική και τη ζωγραφική. Το 1919, εγκαταστάθηκε στη Φοιτητική Κατοικία του Πανεπιστημίου της Μαδρίτης, που τότε λειτουργούσε ως ανοιχτό πανεπιστήμιο, πολιτιστικό κέντρο, της ισπανικής πρωτεύουσας. Εκεί συνάντησε τον Σαλβαδόρ Νταλί, τον σκηνοθέτη Λουίς Μπουνιουέλ, τον ποιητή Ραφαέλ Αλμπέρτι και τον Χιμένεθ. Την ίδια περίοδο συνέθεσε τα πρώτα του ποιήματα που κυκλοφόρησαν το 1921, με τίτλο Βιβλίο Ποιημάτων. Λίγο νωρίτερα, το 1918, είχε δημοσιεύσει το έργο Εντυπώσεις & Τοπία περιδιαβαίνοντας την Καστίλη.
Το 1922, συνεργάστηκε με τον συνθέτη Μανουέλ ντε Φάγια στο Φεστιβάλ Λαϊκής Μουσικής, στη Γρανάδα. Στις παραδόσεις της λαϊκής και τσιγγάνικης μουσικής, πίστευε πως βρίσκει τη βάση των ποιητικών και πνευματικών του ενορμήσεων. Δημιούργημα του, εκείνη την εποχή, ήταν το Ποίημα Του Κάντε Χόντο, λαϊκό τραγούδι της Ανδαλουσίας, που τραγουδιέται από τσιγγάνους με συνοδεία κιθάρας και λίγο αργότερα, το 1924, ξεκίνησε να γράφει το Ρομανθέρο Χιτάνο, έργο που ολοκλήρωσε τελικά το 1927, σύνθεση 18 ποιημάτων με σταθερή στιχουργική μορφή, έκφραση μιας από τις αρχαιότερες μορφές ισπανικής ποίησης. Την ίδια περίοδο συνέθεσε και την Ωδή Στον Σαλβαντόρ Νταλί ενώ παράλληλα έγραψε το θεατρικό έργο Μαριάνα Πινέδα, που πρωτοπαρουσιάστηκε στη Βαρκελώνη, την ίδια χρονιά, σε σκηνογραφία Νταλί, σημειώνοντας επιτυχία.
Τα έτη 1929-1930, αναζήτησε νέες πηγές έμπνευσης και ταξίδεψε στις ΗΠΑ και στην Κούβα. Οι εμπειρίες του στις Ηνωμένες Πολιτείες αξιοποιήθηκαν στο ποίημα Ένας Ποιητής Στη Νέα Υόρκη. Επέστρεψε στην Ισπανία το 1931 και συνέθεσε το Ντιβάνι Της Ταμαρίτ, ενώ παράλληλα δούλεψε και πάνω σε έργα για το κουκλοθέατρο. Εκεί έδειξε ξεκάθαρα πως επέλεγε ως κύρια ενασχόλησή του, τη συγγραφή θεατρικών και τα τρία τελευταία χρόνια της ζωής του ολοκλήρωσε τις κορυφαίες του δημιουργίες: Το Σπίτι Της Μπερνάρντα Άλμπα, Ματωμένος Γάμος, Γέρμα, Θρήνος Για Τον Ιγκνάθιο Σάντσεθ Μεχίας, τραγωδίες με θέμα τη κοινωνική καταπίεση κι έκδηλο το ανθρώπινο στοιχείο.
Με την εγκαθίδρυση της Δημοκρατίας, οργάνωσε μία θεατρική ομάδα υπό την ονομασία La Barroca, η οποία με τη βοήθεια του Υπουργείου Παιδείας, έδωσε παραστάσεις κλασσικών έργων σε χώρους εργατών κι αγροτικές περιοχές. Το 1936 υποδέχθηκε τον Αλμπέρτι, καθώς επέστρεψε από τη Μόσχα. Συνέταξε μια διακήρυξη συγγραφέων κατά του φασισμού κι ξεκίνησε να γράφει μια σειρά θεατρικών σκηνών με μορφή επιθεώρησης, ωστόσο τον Ιούλιο της ίδιας χρονιάς, ξέσπασε ο ισπανικός εμφύλιος πόλεμος. Στις 19 Αυγούστου οι φασίστες Φρανκιστές, τον εκτέλεσαν στην περιοχή της Γρανάδα. Ο τάφος του δε βρέθηκε ποτέ ενώ ήταν τότε σε ηλικία 38 ετών.
Άλλα έργα του:
Τα Μάγια Της Πεταλούδας 1925,
Τα Πρώτα Τραγούδια 1926,
Τραγούδια 1927,
Δόκτωρ Περλιμπλίν & Μπελίσα (Οι Φασουλήδες Του Κατσιπόρα) 1928.
Άγαλμα προς τιμή του Λόρκα,
στην πλατεία Santa Ana της Μαδρίτης
* * *
Έργα του:
Divan del tamarit
Ντουέντε
Ποιητής στη Νέα Υόρκη
Μοιρολόι για τον Ιγνάθιο Σάντσεθ Μεχίας
Σονέτα του σκοτεινού έρωτα
Ωδή στον Σαλβαντόρ Νταλί
Ποιητικά άπαντα (Τόμοι Α, Β)
Θεατρικά
Τα Μάγια της Πεταλούδας (El maleficio de la mariposa) - Οι Φασουλήδες του Κατσιπόρα (Los títeres de Cachiporra)
Το Σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα (La casa de Bernarda Alba)
Η θαυμαστή μπαλωματού (La zapatera prodigiosa)
Γέρμα (Yerma)
Ματωμένος Γάμος (Bodas de sangre)
Δόνα Ροζίτα (Doña Rosita la soltera)
Μαριάνα Πινέδα (Mariana Pineda)
Το κοινό (El publico)
Σενάρια
Ο Ανδαλουσιανός σκύλος - Ταξίδι στη σελήνη (περιέχει το σενάριο Ταξίδι στη σελήνη του Λόρκα)
Βιβλιογραφία
Ίαν Γκίμπσον (μφ. Σπύρος Τσούγκος), Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα, εκδ. Μικρή Άρκτος, 1999.
Ίαν Γκίμπσον (μφ. Βαγγέλης Κατσάνης), Η δολοφονία του Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα, εκδ. Δίδυμοι, 2004
Βιδάλ Αγκουστίν Σάντσεθ (μφ. Ισμήνη Κανσή), Μπουνιουέλ -Λόρκα - Νταλί: Το αίνιγμα δίχως τέλος, εκδ. Εξάντας, 1991.
* Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Ποίηση
.jpg)
.jpg)
.jpg)
Αναρτήσεις
.jpg)
.jpg)
