* on-line.gr *

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Editorial: Το περιοδικό μας ξεκίνησε από τον Πάνο Σ. Αϊβαλή, δημοσιογράφο πριν είκοσι δυο χρόνια [1996] με μοναδικό σκοπό την παρουσίαση όλων των τάσεων της Λογοτεχνίας -ελληνικής και ξένης- με κύρια έμφαση στην ελληνική λογοτεχνία και ποίηση. [ http://genesis.ee.auth.gr/dimakis/Yfos/Yfos.html ]
Η Φωτό Μου
Επιμέλεια Σελίδας: Πάνος Αϊβαλής - kepeme@gmail.com...............................................................................
δ/νση αλληλογραφίας: Μεσολογγίου 12 Ανατολή Νέα Μάκρη 190 05, τηλ. 22940 99125 - 6944 537571
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
«O άνθρωπος πρέπει κάθε μέρα ν᾽ακούει ένα γλυκό τραγούδι, να διαβάζει ένα ωραίο ποίημα, να βλέπει μια ωραία εικόνα και, αν είναι δυνατόν, να διατυπώνει μερικές ιδέες. Αλλιώτικα χάνει το αίσθημα του καλού και την τάση προς αυτό…». Γκαίτε
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Πέμπτη, 13 Σεπτεμβρίου 2018

Θοδωρής Βοριάς "ΣΤΙΓΜΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΡΕΠΕΡΤΟΡΙΟ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ"

 ΕΚΔΟΣΗ ΠΟΙΗΤΙΚΗΣ ΣΥΛΛΟΓΗΣ    



ΔΡΟΜΟΛΟΓΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΝΣΕΛΗΝΟ

Βλέπεις εκείνον με το πιστόλι;
Θέλει να πεθάνει.
Ψάχνει στις τσέπες του για σφαίρες
λες και ψάχνει γι’ αναπτήρα.

Βλέπεις τον άλλον;
Βάζει το χέρι του στη μέσα τσέπη του μπουφάν
και τραβάει την καρδιά του.
Την κοιτάζει προσεχτικά στο φεγγαρόφωτο,
την παραδίδει στον αστυφύλακα
για να εξακριβώσει τα στοιχεία.

~~~~~~~

Οι «Στιγμές από το ρεπερτόριο του θανάτου» είναι η 5η μου ποιητική συλλογή. Εκεί βρίσκονται κάποιοι από τους θανάτους που συνθέτουν τη ζωή μας. Αυτοί οι θάνατοι, οι «καθημερινοί», οι πιο επώδυνοι, συνθέτουν το ρεπερτόριο που τελειώνει με τον φυσικό μας θάνατο. Είτε αναγκαστικά είτε από επιλογή μας γράφουμε κάθε τόσο τον επίλογο σε κομμάτια της ζωής μας. Τέτοια κομμάτια της ζωής έγιναν ανιλίνες και χαϊκού στις 16 σελίδες του βιβλίου που κυκλοφόρησε ελεύθερα στο διαδίκτυο τον Σεπτέμβριο του 2018.
Θοδωρής Βοριάς 
Σεπτέμβριος 2018

Το βιβλίο διατίθεται ελεύθερα, σε ψηφιακή μορφή από τις δ/νσεις:
https://www.ebooks4greeks.gr/stigmes-apo-to-repertorio-tou-thanatou

https://www.openbook.gr/stigmes-apo-to-repertorio-tou-thanatou/

Κυριακή, 29 Ιουλίου 2018

Γιάννης Μόραλης (1916 - 2009) - Δύο φίλες, 1946


Γιάννης Μόραλης (1916 - 2009)
Δύο φίλες, 1946
Δωρεά του καλλιτέχνη

 Οι  "Δύο φίλες" ανήκουν στους πίνακες που εμπνέονται από την παράδοση του Φαγιούμ, τα πορτρέτα της Αναγέννησης και τα αντίστοιχα έργα του Αντρέ Ντεραίν. Εκφράζει με απόλυτο τρόπο το κλασικό πνεύμα της τέχνης του Μόραλη. Σε επιμέρους λεπτομέρειες προϋποθέτει το δίδαγμα του Κυβισμού. Οι δύο φίλες είναι νεαρές γλύπτριες: η Μπούμπα Λυμπεράκη, που έμελλε να γίνει η δεύτερη γυναίκα του Μόραλη, και η Ναταλία Μελά (με το κόκκινο φόρεμα). Ο ζωγράφος τις έχει τοποθετήσει μετωπικά σε έναν αβαθή χώρο, που περικλείεται από παραπέτασμα. Η στάση, το βλέμμα, που μαγνητίζει το θεατή, ο χρόνος που μοιάζει σταματημένος, ακόμη και ο τρόπος που έχουν ζωγραφιστεί οι μορφές, υποβάλλουν την αίσθηση της αιωνιότητας, προνόμιο των κλασικών έργων.
Το φόντο του πίνακα είναι πρασινωπό και αυτό κάνει το κόκκινο φόρεμα –το συμπληρωματικό δηλαδή του πράσινου– να ακτινοβολεί. Το μαύρο σακάκι της Λυμπεράκη, η άσπρη μπλούζα, το γκρίζο ριγωτό πουκάμισο της άλλης κοπέλας συμπληρώνουν την αυστηρή αρμονία της σύνθεσης και δίνουν ακόμη μεγαλύτερη λάμψη στο μοναδικό έντονο χρώμα, το κόκκινο.


~~~~~~~~~~~~~
Yannis Moralis (1916 - 2009)
Two Girl Friends, 1946
Donated by the artist

"Two Girl Friends" is one of the paintings inspired by the Fayum tradition as well as Renaissance portraiture and Derain's works in a similar vein. It unmistakably carries the classical spirit of Moralis' art. It also presupposes his lessons from Cubism in specific details. The two friends are young sculptors: Buba Lymberaki, who was to become Moralis' second wife, and Natalia Mela (in the red dress). The artist has set them in frontal poses in a space without depth, enclosed by a screen. The pose, the gaze – mesmerising the viewer – time, which seems frozen, even the manner in which the figures have been painted, all invoke eternity: the privilege of classical art.
The painting background is greenish, adding glow to the red dress (red is the complementary colour of green). Lymberaki's black coat, her white blouse, the other girl's grey striped shirt, all add to the austere harmony of the composition, further enhancing the only vivid colour, red.

Κυριακή, 22 Ιουλίου 2018

Μάνος Ελευθερίου, έφυγε από την ζωή σε ηλικία 80 ετών, ένας από τους σπουδαιότερους Έλληνες ποιητές, στιχουργούς και πεζογράφους

ΑΝΤΙΟ ΣΤΟΝ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΜΑΣ ΠΟΙΗΤΗ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟ ΜΑΝΟ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ


Μάνος Ελευθερίου: Η τελευταία επίσημη εμφάνιση, τρεις μήνες πριν το θάνατό του


Την τελευταία του πνοή τα ξημερώματα της Κυριακής 21 Ιουλίου από ανακοπή καρδιάς άφησε ένας από τους σπουδαιότερους Έλληνες ποιητές, στιχουργούς και πεζογράφους, ο Μάνος Ελευθερίου. Η είδηση του θανάτου του βύθισε στο πένθος τα αγαπημένα του πρόσωπα, φίλους, συνεργάτες και όσους τον γνώριζαν μέσα από το έργο του.
Ο Μάνος Ελευθερίου είχε αντιμετωπίσει πρόσφατα ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας. Φάνηκε πως το είχε ξεπεράσει. Αλλά η καρδιά του δεν άντεξε. Τα ξημερώματα της Κυριακής υπέστη ανακοπή καρδιάς. Ωστόσο, είχε καταφέρει να σταθεί δυνατός μέχρι το τέλος.
Τρεις μήνες πριν το μοιραίο ξημέρωμα της Κυριακής, ο Μάνος Ελευθερίου είχε κάνει μια από τις σπάνιες επίσημες εμφανίσεις του και είχε βρεθεί ως ομιλητής στα Public για την παρουσίαση νέου δίσκου του Σταύρου Ξαρχάκου «7 Eλεγείες & Σάτιρες».




Ο Μάνος Ελευθερίου ήταν ένας από τους σπουδαιότερους ποιητές, στιχουργούς και πεζογράφους που γνώρισε ποτέ η χώρα, ένας άνθρωπος του πνεύματος που έγραψε τη δική του ξεχωριστή ιστορία στο καλλιτεχνικό γίγνεσθαι έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 80 ετών.
Έχει γράψει ποιητικές συλλογές, διηγήματα, μία νουβέλα, δύο μυθιστορήματα και περισσότερα από 400 τραγούδια. Παράλληλα έχει εργαστεί ως αρθογράφος, επιμελητής εκδόσεων, εικονογράφος και ραδιοφωνικός παραγωγός.


Ποιος ήταν ο Μάνος Ελευθερίου


Γεννήθηκε στις 12 Μαρτίου 1938 στην Ερμούπολη της Σύρου. Στην πρωτεύουσα των Κυκλάδων πέρασε και τα πρώτα χρόνια της ζωής του. Ο πατέρας του ήταν ναυτικός. Σε ηλικία 14 ετών μετακομίζει με την οικογένειά του στην Αθήνα και το Χαλάνδρι. Λίγα χρόνια μετά, το 1960, η οικογένεια Ελευθερίου μετακομίζει στο Νέο Ψυχικό.
Το 1955, ο Μάνος Ελευθερίου γνωρίζει τον Άγγελο Τερζάκη. Εκείνος ήταν που τον ώθησε να παρακολουθήσει μαθήματα στη δραματική σχολή του Εθνικού Θεάτρου ως ακροατής. Το 1956 γράφεται στο τμήμα θεάτρου της Σχολής Σταυράκου με καθηγητές τον Χρήστο Βαχλιώτη, Γιώργο Θεοδοσιάδη και Γρηγόρη Γρηγορίου.


Τα πρώτα βήματα


Το 1960 βρέθηκε για Γιάννενα για να υπηρετήσει την στρατιωτική του θητεία. Εκεί αρχίζει να γράφει θεατρικά έργα και ποιήματα. Το 1962 σε ηλικία μόλις 24 ετών δημοσιεύει την πρώτη του ποιητική συλλογή με τίτλο Συνοικισμός, με δικά του χρήματα αλλά δεν είχε την αναμενόμενη επιτυχία. Την ίδια εποχή, πάντα στα Γιάννενα, γράφει τους πρώτους στίχους, ανάμεσα στους οποίους ήταν και «Το τρένο φεύγει στις 8:00» που αργότερα μελοποίησε ο Μίκης Θεοδωράκης.
Τον Οκτώβριο του 1963 ξεκινά να εργάζεται στο «Reader’s Digest» όπου και παρέμεινε για τα επόμενα δεκαέξι χρόνια. Στο μεταξύ κυκλοφορούν τα δύο πρώτα του βιβλία με διηγήματα, Το διευθυντήριο (1964) και Η σφαγή (1965), τα οποία απέσπασαν εξαιρετικές κριτικές.


Η δισκογραφία


Το 1964 παρουσιάζεται στην ελληνική δισκογραφία. Συνεργάζεται με το συνθέτη Χρήστο Λεοντή καθώς και τον Μίκη Θεοδωράκη (1967) με τον οποίο η συνεργασία διακόπηκε λόγω της Δικτατορίας. Τα συγκεκριμένα τραγούδια πρωτοκυκλοφόρησαν το 1970 στο Παρίσι. Συνεργάστηκε με τον Δήμο Μούτση (Άγιος Φεβρουάριος, 1971) και με τον Γιάννη Μαρκόπουλο στον δίσκο Θητεία του οποίου η ηχογράφηση άρχισε το Νοέμβριο του 1973, διακόπηκε από τα γεγονότα του Πολυτεχνείου και τελικά κυκλοφόρησε το 1974 με την Μεταπολίτευση.
Συνεργάστηκε σχεδόν με όλους τους Έλληνες συνθέτες, όπως με τον Σταύρο Κουγιουμτζή και τον Γιώργο Νταλάρα καθώς και με το Θανάση Γκαϊφύλλια στην Ατέλειωτη Εκδρομή (1975), τον Μάνο Χατζιδάκι, τον Γιάννη Σπανό, τον Γιώργο Ζαμπέτα, τον Σταμάτη Κραουνάκη, τον Λουκιανό Κηλαηδόνη, τον Γιώργο Χατζηνάσιο, τον Αντώνη Βαρδή και πολλούς άλλους.
Παράλληλα γράφει και εικονογραφεί παραμύθια για παιδιά και επιμελείται την έκδοση λευκωμάτων με θέμα την Σύρο: Ενθύμιον Σύρας, Θέατρο στην Ερμούπολη κ.α.
Την δεκαετία του ‘90 αρθρογραφεί και συγχρόνως κάνει ραδιοφωνικές εκπομπές στον Αθήνα 9,84 και στο Δεύτερο Πρόγραμμα. Το 1994 εκδίδει τη πρώτη του νουβέλα με τίτλο Το άγγιγμα του χρόνου. Το 2004 δημοσιεύει το πρώτο του μυθιστόρημα Ο Καιρός των Χρυσανθέμων που τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας 2005. Το 2013 ο Μάνος Ελευθερίου, βραβεύθηκε για την συνολική προσφορά του από την Ακαδημία Αθηνών.

____________

Σάββατο, 21 Ιουλίου 2018

ΕΦΥΓΕ Η ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΠΟΙΗΤΡΙΑ ΓΙΩΤΑ ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΥ (1960-2018) - Θρηνείστε μαζί μας μούσες της ποίησης. Οι μαινάδες της Μεσσηνίας λιγόστεψαν κατά μία.


Ηλίας Κεφάλας


ΠΟΙΗΣΗ
ΕΦΥΓΕ Η ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΠΟΙΗΤΡΙΑ ΓΙΩΤΑ ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΥ
(1960-2018)

Στα πενήντα επτά της χρόνια και δηλητηρίασε όλο το καλοκαίρι μας. Με ποιον να τα βάλεις; Πού να παραπονεθείς; 
Ξαναθυμάμαι το έργο της
Τοιχογραφία της άνοιξης, 1998
Νερά απαρηγόρητα, 2004
Τοιχογραφία της άνοιξης, 2006
Διηγήματα, 2010
Ποιητών και Αγίων Πάντων, 2013
Για Σίκινο, Ανάφη, Αμοργό, 2017


και παντού βλέπω την αίσθηση της ρευστότητας και του αναχωρητισμού για μι' άλλη χώρα, την ποιητική, της άφθαρτης ομορφιάς και της εσώτερης γαλήνης. Πλην όμως μέσα σε τόση ρευστότητα τα νερά κυλούν πάντα απαρηγόρητα. Κι ας έχουν μέσα τους δελφίνια, αυτά τα κατεξοχήν όντα του θεϊκού παιχνιδιού. Αλλά πόσο παιχνίδι μπορεί να είναι ο θάνατος;
ΔΕΛΦΙΝΙΑ
Δυο πλοία της άγονης γραμμής
διασταυρώνονται
αντικριστή φιγούρα μπάλου.
Τον ίδιο χορό λίγο πιο κει
Σίκινο – Ανάφη αναμεσίς
έπιασαν δυο δελφίνια.

Δεύτερη χιλιετία προ Χριστού.
Τα ίδια αυτά δελφίνια
κάνουν παιχνίδια και άλματα
ανάμεσα στα πλοία της ζωφόρου
που περιτρέχει τη Δυτική οικία
του Ακρωτηρίου Θήρας.

Είναι τα ίδια αυτά δελφίνια, ζωνοδέλφινα
τα ίδια αυτά σκαριά σαν μισοφέγγαρα
οι λαμνοκόποι, οι επιβάτες
απέξω απ’ την Καμένη γη

αέναη Τοιχογραφία Στόλου
                                                            Γ. Α.
~~~~~~~~~
Θρηνείστε μαζί μας μούσες της ποίησης. Οι μαινάδες της Μεσσηνίας λιγόστεψαν κατά μία.

Παρασκευή, 20 Ιουλίου 2018

Γιάννης Τσαρούχης (1910- 1989) : Επαναστάτης και κλασσικός...


      Γιάννης Τσαρούχης: Επαναστάτης και κλασσικός...   

Σαν σήμερα, 20 Ιουλίου 1989, έφυγε από τη ζωή ο Γιάννης Τσαρούχης (1910- 1989), ένας από τους μεγαλύτερους Έλληνες ζωγράφους.
Έγραψε γι αυτόν ο Οδυσσέας Ελύτης:
«Ένας επαναστάτης δεν γίνεται νάνε συνάμα και κλασσικός. Αλλά με τον Τσαρούχη γίνεται. Την ημέρα που ο ζωγράφος αυτός τόλμησε να αναζητήσει τον Ερμή όχι στο όρος Όλυμπος αλλά στο «καφενείον ο Όλυμπος», ένας μύθος κατέβηκε από τα βιβλία στη ζωή, ενώ το μάτι του καλλιτέχνη υποχρεώθηκε να ατενίσει αλλιώς τον κόσμο. Με άλλα λόγια, η νεοελληνική πραγματικότητα, παραμορφωμένη ως τότε από μια ψεύτικη φιλολογία, ερχόταν να πάρει τη φυσική της θέση μέσα στα πλαστικά ενδιαφέροντα του καιρού μας. Και ο ζωγράφος, εντοπισμένος μέσα στο χώρο που του όριζε αυτή, επωμιζόταν τις ευθύνες να βρει τη μοναδική έκφραση που άρμοζε στην ιδιοτυπία της.

Στο μέτρο που ο Τσαρούχης φάνηκε άξιος να καθαρίσει το εικόνισμα του Ελληνισμού από τα περίσσια μαλάματα, είναι ένας επαναστάτης που δεν πήγε να καταλύσει αλλά να ανακαλύψει μια παράδοση. Στο μέτρο όμως που πέτυχε να αξιοποιήσει τα κρυφά της διδάγματα είναι ένας κλασικός».

_________

Τρίτη, 22 Μαΐου 2018

Έφυγε ο Μιχάλης Σταφυλάς, λογοτέχνης και ακούραστος εργάτης του πνεύματος, ταξιδεύει για τη γωνιά των αγγέλων

Καλό σου ταξίδι αγαπητέ φίλε Μιχάλη

 
Vasilis Siorokos προς ftelia-evrytanias.blogspot.com

                         Σαν κεραυνός εν αιθρία                   


Έφυγε ο Μιχάλης Σταφυλάς! Το συγκλονιστικό τηλεφώνημα από την κυρία Θέμις ήταν η αναγγελία του θλιβερού γεγονότος, του αγαπημένου φίλου Μιχάλη, που πριν τρεις ημέρες μου μετέφερε την αγωνία του για την ολοκλήρωση και αποστολή της ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΖΩΗΣ.
Ο Ευρυτάνας αιωνόβιος λογοτέχνης, ο ακούραστος εργάτης του πνεύματος, ταξιδεύει για τη γωνιά των αγγέλων. Τυχεροί και προνομιούχοι όσοι βρέθηκαν δίπλα του, τυχερός κι εγώ που είχα την τιμή, να είμαι ένας από τους φίλους του, για πάνω από 20 χρόνια.
Καλό ταξίδι αγαπημένε μας Μιχάλη, το τεράστιο, πανελλήνιο, πλούσιο έργο σου (πάνω από 100 σπουδαίες εκδόσεις),παρακαταθήκη σε εμάς και στα παιδιά μας.
Σε περιμένουν: O Κώστας Βάρναλης, Ο Νικηφόρος Βρεττάκος, ο Άγγελος Σικελιανός, ο Ζαχαρίας Παπαντωνίου, ο Στέφανος Γρανίτσας, Ο Νίκος καζαντζάκης, ο Γιάννης Σκαρίμπας, ο Μάρκος Αυγέρης, ο Γιάννης Κουτσοχέρας ο Φώτης Κόντογλου, ο Νίκος Ζωγραφόπουλος, ο αγαπημένος σου Νίκος Κακαουνάκης και πόσοι άλλοι που με τη φιλία σου, τη φιλία τους και την πέννα σου, τους τίμησες και σε τίμησαν.
Ο Θεός να δίνει δύναμη στην αγαπημένη σου Θέμις και σε όλη την οικογένειά σου.
Η τελευταία πράξη θα γίνει την Πέμπτη 24 Μαΐου ώρα 11.00 στο κοιμητήριο Καλλιθέας.
Οι Παρακάτω στοίχοι σου μαρτυρούν ,το μεγαλείο της ψυχής σου,
για την αγαπημένη σου Ευρυτανία !!!

…Ποτέ δεν απόσωσες ακέριο 
εν άσπρο καρβέλι χαράς
στη ζωής σου
κι ξερή μπομπότα της πίκρας σου
έδωσε το χρώμα της στα παιδιά σου. 
Σε ποιο βράχο απίθωσες τα όνειρά σου
και ξέχασες το μονοπάτι που σ οδήγησε;
Σε ποια κρυόβρυση του βουνού σου
πλένεις τις λαβωματιές σου με τις πετροπέρδικες
και δεν αφήνουν σημάδια
τα αίματά σου ;
Καλό ταξίδι φίλε - Θα ζεις στις καρδιές μας!!!

~~~~~~~~~~~~~
Πάνος Αϊβαλής .... είχαμε γνωριστεί την δεκαετία του '70 στη Λάρισα. Εκείνη την εποχή εξέδιδε την "Θεσσαλική Εστία" .... και ήταν προϊστάμενος στην Δ/νση Μεταφορών στην Νομαρχία της Λάρισας. Έκτοτε τα λέγαμε δυστυχώς μόνο τηλεφωνικά και μάθαινα νέα του ... όπως και από το περιοδικό "Πνευματική ζωή" που εξέδιδε με αγάπη και μεράκι για τα Ελληνικά γράμματα και τέχνες. Καλό σου ταξίδι αγαπητέ φίλε Μιχάλη.

Τετάρτη, 16 Μαΐου 2018

Κωνσταντίνος Μπούρας: «Αναπαύομαι στις λέξεις, όπως οι φακίρηδες στα καρφιά»

Συνέντευξη με τον ποιητή Κωνσταντίνο Μπούρα

«Αναπαύομαι στις λέξεις, όπως οι φακίρηδες στα καρφιά».

Του Αντρέα Πολυκάρπου *

Ο Κωνσταντίνος Μπούρας γεννήθηκε στην Καλαμάτα το 1962. Πρόκειται για έναν πολυγραφότατο άνθρωπο των γραμμάτων με σημαντικό έργο στη λογοτεχνία και στην κριτική. Έχει εκδώσει τριάντα βιβλία (ποίηση, θέατρο, μυθιστόρημα, δοκίμια) από τα οποία δύο (ένα μυθιστόρημα και μία θεατρική τριλογία) στη γαλλική γλώσσα.
Το 2000 απέσπασε το Μεγάλο Βραβείο του διεθνούς διαγωνισμού του CEPAL για την ποιητική του συλλογή στα γαλλικά «EROS PALIMPSESTE», η οποία του χάρισε και το βραβείο Maurice Grunwald του Conseille Général της Moselle.
Η τελευταία του ποιητική συλλογή με τίτλο "Τρία Άλφα, μία Ήττα κι ένα Ωμέγα" κυκλοφόρησε το 2017.
-Τριάντα (30) χρόνια μετά την πρώτη συγγραφική προσπάθεια.. Τι άλλαξε και  τι επαναπροσδιορίστηκε μέσα σας ως ποιητής; 
Ανακάλυψα τους άλλους μέσα από την Αγάπη και το Φως της Αλήθειας έλαμψε μέσα μου σκορπίζοντας τα σκότη της Άγνοιας και το Φόβο του Θανάτου. Ξέρετε πέρασα κάποια στιγμή απέναντι, στην Άλλη Όχθη και ξαναγύρισα με τη δύναμη του Θεού. Αμέσως μετά έγραψα το δίστιχο: «Την Ελευθερία του Ανθρώπου να αμαρτάνει από Άγνοια / τη ζήλεψαν ακόμα κι οι θεοί».
-Νιώθετε ακόμη την αγωνία του ποιητή όταν αυτός βγαίνει στο φως; 
Όχι πια. Ξέρετε, δεν μιλάμε ποτέ για τον εαυτό μας, ειδικά όταν νομίζουμε ότι μιλάμε. Είναι πάντα οι άλλοι για τους οποίους γράφουμε, στους  οποίους αναφερόμαστε, στήνοντας ευήκοον ους στους πόθους και στις ελπίδες τους. Αυτοί, οι Άλλοι, οι μεγάλοι άγνωστοι στοιχειώνουν τα γραπτά μας, χιλιάδες δισεκατομμύρια πρόσωπα που «αναζητούν συγγραφέα» και μιλούν μέσα από εμάς. Αν καταλαβαίναμε ποιο βαρύ έργο αναλαμβάνουμε δεν θα τολμούσε κανείς να βγει να περιαυτολογήσει.
-Πως συναντιούνται η φιλοσοφία με την ποίηση στο τελευταίο σας βιβλίο; Αλληλοσυμπληρώνονται ή επενεργούν η μία στην άλλη;
Άρρηκτα συνδεδεμένες ευθύς εξαρχής μέσα στο έργο μου, η Ποίηση και η Φιλοσοφία. Στοχαστική η δουλειά μου. Τώρα με την ωριμότητα που ο πυρετός της σάρκας καταλάγιασε κάπως χαρίζοντάς μου καφεκίτρινη φθινοπωρινή γαλήνη (την περίμενα αυτή τη στιγμή, τη νοσταλγούσα…), τώρα μπορώ να αφιερωθώ στο Σκέψη κατοικώντας κι εξαγνίζοντας τον Ναό του υλικού σώματός μου, εκεί που ο Θείος Σπινθήρ εγκαταβιεί.
-Ποιο είναι το νήμα της τελευταίας σας ποιητικής συλλογής; Πως χαρτογραφείτε με άλλα λόγια το ίδιο το βιβλίο σας;
Εσωτερικό ημερολόγιο εξωτερικών περιπετειών, συνοδοιποριών κι αλληλεπιδράσεων. Οι άνθρωποι που αγάπησα και με αγαπήσανε, εκείνοι που με επηρεάσανε και οι άλλοι που μου χάρισαν μερικές στιγμές ασφάλειας συναισθηματικής και διεγέρσεως νοητικής.
- Ποιες ήττες και ποια κεφαλαία «Α» (ως Αρχή προς τον ποιητικό λόγο)  κρατάτε στη συγγραφική σας πορεία; 
  Μόνον ήττες γνώρισα μέχρι τώρα. Κι οι νίκες ήταν πρόσκαιρες, ακριβοπληρωμένες. Αυτή η διαπίστωση, η παραδοχή και η αποδοχή του εαυτού του μου ως απειροελάχιστο μέρος τής τραγικωμικής ανθρώπινης κατάστασης με έφερε εδώ που είμαι (ο ταπεινότερος όλων) και με έκανε καλύτερο άνθρωπο…
-Πως βλέπετε την παραγωγή βιβλίων ποίησης αν σκεφτούμε ότι κάθε χρόνο εκδίδεται τριψήφιος αριθμός ποιητικών συλλογών;
Καλό σημάδι. Πνευματική άνθηση. Η Κρίση ως πρόκληση να γνωρίσουμε τον εαυτό μας και να εξελιχθούμε…
- Γιατί στο εξωτερικό «δέχονται» πιο εύκολα τους Έλληνες ποιητές απ’ ό,τι στην Ελλάδα;
Φθόνος, η πανάρχαια ψώρα, ενδημική στην Ελλάδα.
- Ποιος στίχος, σας έρχεται στο μυαλό από το τελευταίο σας βιβλίο;
«Αναπαύομαι στις λέξεις, όπως οι φακίρηδες στα καρφιά».

___________
Βιβλιογωνιά // 16/06/2017