* on-line.gr *

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Editorial: Το περιοδικό μας ξεκίνησε από τον Πάνο Σ. Αϊβαλή, δημοσιογράφο πριν είκοσι χρόνια [1996] με μοναδικό σκοπό την παρουσίαση όλων των τάσεων της Λογοτεχνίας -ελληνικής και ξένης- με κύρια έμφαση στην ελληνική λογοτεχνία και ποίηση. [ http://genesis.ee.auth.gr/dimakis/Yfos/Yfos.html ]
Η Φωτό Μου
Επιμέλεια Σελίδας: Πάνος Αϊβαλής - kepeme@gmail.com...............................................................................
δ/νση αλληλογραφίας: Μεσολογγίου 12 Ανατολή Νέα Μάκρη 190 05, τηλ. 22940 99125 - 6944 537571 και 210 8656.731
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
«O άνθρωπος πρέπει κάθε μέρα ν᾽ακούει ένα γλυκό τραγούδι, να διαβάζει ένα ωραίο ποίημα, να βλέπει μια ωραία εικόνα και, αν είναι δυνατόν, να διατυπώνει μερικές ιδέες. Αλλιώτικα χάνει το αίσθημα του καλού και την τάση προς αυτό…». Γκαίτε
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Δευτέρα, 15 Αυγούστου 2016

Πεζογραφική Τριλογία του Μπάμπη Κλάρα περιέχονται τα βιβλία: * Το παραμύθι ενός λαού που δεν είναι παραμύθι * Ο αδερφός μου ο Άρης *. Η περιπέτεια ενός ανθρώπου του 20ου αιώνα

εκδόσεις ΚΨΜ,


Μπάμπης Κλάρας
Κασετίνα-box με 4 βιβλία

Στις 16 Ιουνίου 2015 συμπληρώθηκαν 70 χρόνια από τον θάνατο του Άρη Βελουχιώτη.
Ως σεμνή συμβολή και ελάχιστη πράξη τιμής, οι εκδόσεις ΚΨΜ επανεκδίδουν τα έργα του Μπάμπη Κλάρα, αδερφού και συντρόφου τού Άρη Βελουχιώτη, ή κατά κόσμο Θανάση Κλάρα.
Έργα που ζωντανεύουν τις συνθήκες, αποτυπώνουν τις σκέψεις και την εποχή του μεγάλου απελευθερωτικού πολέμου, τις μικρές ιστορίες του λαού και των ανθρώπων που τελικά γίνονται η «μεγάλη» ιστορία.
Μεγάλη είναι η προσφορά του Μπάμπη Κλάρα ώστε να μείνουν ζωντανές οι μνήμες, οι ιστορίες, οι συνθήκες, η εποχή της αντίστασης του λαού μας. Η τριλογία αυτή και όλα τα έργα του Μπάμπη Κλάρα είναι ένα κομμάτι της κληρονομιάς του Άρη και των αγώνων αυτού του τόπου. Είναι ένα πολύτιμο έργο, γραμμένο από έναν σπουδαίο άνθρωπο και αγωνιστή.
Τρία -συν ένα- βιβλία γεμάτα ιστορίες του λαού μας γραμμένες στον πολυτάραχο 20ο αιώνα.
Φιλοσοφικές ανιχνεύσεις, διηγήματα, βιογραφήματα, αναζητήσεις και στοχασμοί.
Από την Αντίσταση στη μεταπολεμική επιβίωση και δημιουργία.
Στην επετειακή συλλεκτική κασετίνα της Πεζογραφικής Τριλογίας περιέχονται τα βιβλία:


Τα βιβλία κυκλοφορούν στα βιβλιοπωλεία τόσο αυτόνομα το καθένα, όσο και σε συλλεκτική κασετίνα που περιέχει τα 3 βιβλία συν ένα ακόμα βιβλίο του Μπάμπη Κλάρα με τίτλο "Το πιστεύω ενός απλού ανθρώπου"

Δείτε βιβλιοκριτικές, άρθρα και παρουσιάσεις των βιβλιών και της Τριλογίας από τις εφημερίδες:

ISBN: 978-618-5156-05-3
Ημερομηνία έκδοσης: Ιούνιος 2015
Σελίδες: 4 βιβλία
Στοιχεία έκδοσης: Κασετίνα-κουτί 14,5*20,5*7 cm
Λιανική Τιμή: €40,00

Τρίτη, 9 Αυγούστου 2016

Ταξιδεύοντας στα Γιάννενα με τον συγγραφέα Δημήτρη Χατζή

ΑΠΕ/ΑΠΕ/ΠΑΠΠΑ ΠΑΡΑΚΕΥΗ
 // ΑΠΕ/ΑΠΕ/ΠΑΠΠΑ ΠΑΡΑΚΕΥΗ

 
 Ο ι πόλεις αποτελούν δελεαστικούς τόπους για τη λογοτεχνία, που εμπνέουν και επηρεάζουν με καταλυτικό τρόπο τους συγγραφείς. Ο Δημήτρης Χατζής, μία από τις σημαντικότερες φυσιογνωμίες της μεταπολεμικής μας πεζογραφίας, γεννήθηκε στα Γιάννενα το 1913 κι έγραψε γι αυτά στο πιο πολυσυζητημένο ίσως βιβλίο του, τη συλλογή διηγημάτων «Το τέλος της μικρής μας πόλης».
Γιος του Γεωργίου Χατζή, ποιητή και εκδότη της εφημερίδας «Ήπειρος», ο Δημήτρης ή Τάκης Χατζής αναγκάστηκε να διακόψει το 1930 τη φοίτησή του στην Ιόνιο Σχολή της Αθήνας, για να αναλάβει, μετά τον ξαφνικό θάνατο του πατέρα του, τη συνέχιση της εκδοτικής του δουλειάς. Στα Γιάννενα ο Χατζής τελείωσε τη Ζωσιμαία Σχολή, στα Γιάννενα ήρθε για πρώτη φορά σε επαφή με την Αριστερά, για να ενταχθεί το 1935 στους κόλπους του ΚΚΕ, στα Γιάννενα συνελήφθη από το καθεστώς Μεταξά, λίγο προτού δραστηριοποιηθεί στο ΕΑΜ.
Μετά το τέλος του Εμφυλίου, ο Χατζής κατέφυγε ως πολιτικός πρόσφυγας πρώτα στη Ρουμανία, όπου το 1953 τυπώθηκε «Το τέλος της μικρής μας πόλης», και εν συνεχεία στην Ουγγαρία. Ο συγγραφέας πέρασε για ένα διάστημα και από το ανατολικό Βερολίνο, για να επιστρέψει οριστικά στην Ελλάδα το καλοκαίρι του 1975 και να αναπτύξει πλούσια δράση σε όλα τα επίπεδα.
Ο Χατζής πέθανε το καλοκαίρι του 1981 στη Σαρωνίδα. Παρά τις αλλεπάλληλες περιπέτειες και τις πολλαπλές μετακινήσεις του, δεν ξέχασε ποτέ τα Γιάννενα, που αντιπροσωπεύουν στο «Τέλος της μικρής μας πόλης» μια περίκλειστη και αγκιστρωμένη στο παρελθόν κοινωνία: μια κοινωνία που αρνείται πεισματικά να συνειδητοποιήσει τη ραγδαία μεταβαλλόμενη πραγματικότητα. Τα πάντα όμως, θα μεταβληθούν τελικά - και κάτι τέτοιο δεν θα βρει διόλου αντίθετο τον συγγραφέα, που θα δείξει πώς οι παλαιές (ακόμα και αντιδραστικές) δυνάμεις της πόλης θα χάσουν βαθμιαία όλο το κύρος και την ισχύ τους.
Πρώτα είναι οι ταμπάκοι, η συντεχνία των βυρσοδεψών, που κάποτε ζούσαν ασφαλείς στο εσωτερικό του Κάστρου, στα ανατολικά της λίμνης. Τώρα, ωστόσο, η δουλειά και η αμεριμνησία τους έχουν τελειώσει και όλα οδηγούν στην εξαφάνισή τους. Και τα μικρομάγαζα πάντως, στην άκρη της πόλης, δεν θα έχουν καλύτερη μοίρα. Ο αφανισμός καραδοκεί και εδώ, παρά τα οικονομικά παιχνίδια που παίζονται ύστερα από το άνοιγμα του μεγάλου δρόμου στην περιοχή. 
________________
Τρίτη, 09 Αυγούστου, 2016

Σάββατο, 6 Αυγούστου 2016

Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες: «ΤΟ ΑΥΡΙΟ ΔΕΝ ΤΟ ΕΧΕΙ EΞΑΣΦΑΛΙΣΕΙ ΚΑΝΕΙΣ»

«Αν ο Θεός μου δώριζε ένα κομμάτι ζωή...» 
-Το συγκλονιστικό αποχαιρετιστήριο κείμενο του  Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες

Ζώντας με τις λέξεις, ζώντας από τις λέξες. Ακόμα και την ύστατη στιγμή, ο Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες έδωσε τη μάχη του γράφοντας, συνομιλώντας με τον εαυτό του και τους αναγνώστες. Το παρακάτω κείμενο είναι από τα έσχατα του μέγιστου «Γκάμπο» και το έγραψε όταν έμαθε από τους γιατρούς πως πρέπει να παλέψει σκληρά με τον θάνατο.

Γράφει ο σημαντικός Νομπελίστας συγγραφέας:

... «Αν ο Θεός ξεχνούσε για μια στιγμή ότι είμαι μια μαριονέτα φτιαγμένη από κουρέλια και μου χάριζε ένα κομμάτι ζωή, ίσως δεν θα έλεγα όλα αυτά που σκέφτομαι, αλλά σίγουρα θα σκεφτόμουν όλα αυτά που λέω εδώ. Θα έδινα αξία στα πράγματα, όχι γι' αυτό που αξίζουν, αλλά γι' αυτό που σημαίνουν. Θα κοιμόμουν λίγο, θα ονειρευόμουν πιο πολύ, γιατί για κάθε λεπτό που κλείνουμε τα μάτια, χάνουμε εξήντα δευτερόλεπτα φως. Θα συνέχιζα όταν οι άλλοι σταματούσαν, θα ξυπνούσα όταν οι άλλοι κοιμόνταν. Θα άκουγα όταν οι άλλοι μιλούσαν και πόσο θα απολάμβανα ένα ωραίο παγωτό σοκολάτα!
Αν ο Θεός μου δώριζε ένα κομμάτι ζωή, θα ντυνόμουν λιτά, θα ξάπλωνα μπρούμυτα στον ήλιο, αφήνοντας ακάλυπτο όχι μόνο το σώμα αλλά και την ψυχή μου. Θεέ μου, αν μπορούσα, θα έγραφα το μίσος μου πάνω στον πάγο και θα περίμενα να βγει ο ήλιος. Θα ζωγράφιζα μ' ένα όνειρο του Βαν Γκογκ πάνω στα άστρα ένα ποίημα του Μπενεντέτι κι ένα τραγούδι του Σερράτ θα ήταν η σερενάτα που θα χάριζα στη σελήνη. Θα πότιζα με τα δάκρια μου τα τριαντάφυλλα, για να νοιώσω τον πόνο από τ' αγκάθια τους και το κοκκινωπό φιλί των πετάλων τους...

Θεέ μου, αν είχα ένα κομμάτι ζωή... Δεν θα άφηνα να περάσει ούτε μία μέρα χωρίς να πω στους ανθρώπους ότι αγαπώ, ότι τους αγαπώ. Θα έκανα κάθε άνδρα και γυναίκα να πιστέψουν ότι είναι οι αγαπητοί μου και θα ζούσα ερωτευμένος με τον έρωτα.

Στους ανθρώπους θα έδειχνα πόσο λάθος κάνουν να νομίζουν ότι παύουν να ερωτεύονται όταν γερνούν, χωρίς να καταλαβαίνουν ότι γερνούν όταν παύουν να ερωτεύονται! Στο μικρό παιδί θα έδινα φτερά, αλλά θα το άφηνα να μάθει μόνο του να πετάει. Στους γέρους θα έδειχνα ότι το θάνατο δεν τον φέρνουν τα γηρατειά αλλά η λήθη. Έμαθα τόσα πράγματα από σας, τους ανθρώπους... Έμαθα πως όλοι θέλουν να ζήσουν στην κορυφή του βουνού, χωρίς να γνωρίζουν ότι η αληθινή ευτυχία βρίσκεται στον τρόπο που κατεβαίνεις την απόκρημνη πλαγιά. Έμαθα πως όταν το νεογέννητο σφίγγει στη μικρή παλάμη του, για πρώτη φορά, το δάχτυλο του πατέρα του, το αιχμαλωτίζει για πάντα. Έμαθα πως ο άνθρωπος δικαιούται να κοιτά τον άλλον από ψηλά μόνο όταν πρέπει να τον βοηθήσει να σηκωθεί. Είναι τόσα πολλά τα πράγματα που μπόρεσα να μάθω από σας, αλλά δεν θα χρησιμεύσουν αλήθεια πολύ, γιατί όταν θα με κρατούν κλεισμένο μέσα σ' αυτή τη βαλίτσα, δυστυχώς θα πεθαίνω.

Να λες πάντα αυτό που νιώθεις και να κάνεις πάντα αυτό που σκέφτεσαι. Αν ήξερα ότι σήμερα θα ήταν η τελευταία φορά που θα σ' έβλεπα να κοιμάσαι, θα σ' αγκάλιαζα σφιχτά και θα προσευχόμουν στον Κύριο για να μπορέσω να γίνω ο φύλακας της ψυχής σου. Αν ήξερα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που θα σ' έβλεπα να βγαίνεις απ' την πόρτα, θα σ' αγκάλιαζα και θα σού 'δινα ένα φιλί και θα σε φώναζα ξανά για να σου δώσω κι άλλα. Αν ήξερα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που θα άκουγα τη φωνή σου, θα ηχογραφούσα κάθε σου λέξη για να μπορώ να τις ακούω ξανά και ξανά. Αν ήξερα ότι αυτές θα ήταν οι τελευταίες στιγμές που σ' έβλεπα, θα έλεγα "σ' αγαπώ" και δεν θα υπέθετα, ανόητα, ότι το ξέρεις ήδη. Υπάρχει πάντα ένα αύριο και η ζωή μας δίνει κι άλλες ευκαιρίες για να κάνουμε τα πράγματα όπως πρέπει, αλλά σε περίπτωση που κάνω λάθος και μας μένει μόνο το σήμερα, θα ΄θελα να σου πω πόσο σ' αγαπώ κι ότι ποτέ δεν θα σε ξεχάσω.

Το αύριο δεν το έχει εξασφαλίσει κανείς, είτε νέος είτε γέρος. Σήμερα μπορεί να είναι η τελευταία φορά που βλέπεις τους ανθρώπους που αγαπάς. Γι' αυτό μην περιμένεις άλλο, κάν' το σήμερα, γιατί αν το αύριο δεν έρθει ποτέ, θα μετανιώσεις σίγουρα για τη μέρα που δεν βρήκες χρόνο για ένα χαμόγελο, μια αγκαλιά, ένα φιλί και ήσουν πολύ απασχολημένος για να κάνεις πράξη μια τελευταία τους επιθυμία. Κράτα αυτούς που αγαπάς κοντά σου, πες τους ψιθυριστά πόσο πολύ τους χρειάζεσαι, αγάπα τους και φέρσου τους καλά, βρες χρόνο για να τους πεις "συγνώμη", "συγχώρεσέ με", "σε παρακαλώ", "ευχαριστώ" κι όλα τα λόγια αγάπης που ξέρεις. Κανείς δεν θα σε θυμάται για τις κρυφές σου σκέψεις. Ζήτα απ' τον Κύριο τη δύναμη και τη σοφία για να τις εκφράσεις. Δείξε στους φίλους σου τι σημαίνουν για σένα».


__________
Πηγή: http://www.iefimerida.gr/news/151618/o-theos-moy-dorize-ena-kommati-zoi-sygklonistiko-apohairetistirio-keimeno-toy-gkampriel#ixzz4GZjnZ4c5

Τρίτη, 12 Ιουλίου 2016

Εφυγε απο τη ζωή στα 87 του χρόνια ο Έλληνας φιλόλογος, μεταφραστής αρχαίων συγγραφέων και δοκιμιογράφος Δημήτρης Μαρωνίτης.

Καλό ταξίδι στον Δάσκαλο που μας έκανε να αγαπήσουμε τον Όμηρο...


Εφυγε από τη ζωή στα 87 του χρόνια ο Έλληνας φιλόλογος, μεταφραστής αρχαίων συγγραφέων και δοκιμιογράφος Δημήτρης Μαρωνίτης. 
«Δεν μαθαίνουμε τα παλιά κείμενα και τα παλιά έργα μονάχα για να πλουτίσουμε τις εγκυκλοπαιδικές μας γνώσεις!» τόνιζε με έμφαση σε συζητήσεις του. 
Ενεργός μέχρι το τέλος, συνεργαζόταν για το καλοκαίρι με το Εθνικό Θέατρο. Περήφανος για τη μετάφραση της «Αντιγόνης», δεν πρόλαβε την παρουσίασή της, την Παρασκευή στην Επίδαυρο.
Ο Δημήτρης Μαρωνίτης γεννήθηκε το 1929 και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη. Περάτωσε τις εγκύκλιες σπουδές του στο Πειραματικό Σχολείο της Θεσσαλονίκης και συνέχισε σπουδάζοντας στη Φιλοσοφική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Συμπλήρωσε τις μεταπτυχιακές του σπουδές στη Δυτική Γερμανία με υποτροφία από το ίδρυμα Humboldt Stiftung, δίπλα στον γνωστό ελληνιστή Βάλτερ Μαργκ (Walter Marg). Το διδακτορικό του δίπλωμα το έλαβε το 1962 από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο, όπου και δίδαξε Αρχαία Ελληνικά από το 1963 έως το 1968 ως εντεταλμένος υφηγητής (στη Φιλοσοφική Σχολή).
Κατά τη διάρκεια της επταετίας η δράση του ενοχλούσε το στρατιωτικό καθεστώς με αποτέλεσμα συχνά να φιλοξενείται στα κρατητήρια της συμπρωτεύουσας και της Αθήνας. Οι 8 μήνες του εγκλεισμού του από τις αρχές του '73 μέχρι τη γενική αμνήστευση άφησαν το σημάδι τους στη «Μαύρη γαλήνη», ένα κείμενο που γράφτηκε στο κελί, σε φθαρμένες χαρτοπετσέτες, όταν κατάφερε να βρει ένα μολύβι ο Δημήτρης Μαρωνίτης. Το κείμενο πρωτοδημοσιεύτηκε τον Οκτώβριο του 1973 στο 8ο και τελευταίο τεύχος του περιοδικού «Η Συνέχεια», και πρόσφατα, το 2007, στις εκδόσεις Το Ροδακιό.

Μετά τη χούντα επανέρχεται και παραμένει καθηγητής από 1975 έως το 1996. Επισκέπτης καθηγητής σε πανεπιστήμια της Γερμανίας, της Αυστρίας, της Κύπρου και των ΗΠΑ. Από το 1994 έως το 2001 πρόεδρος και γενικός διευθυντής του Κέντρου Ελληνικής Γλώσσας, που εδρεύει στη Θεσσαλονίκη. Από τότε ήταν συντονιστής του προγράμματος «Αρχαιογνωσία και Αρχαιογλωσσία στη Μέση Εκπαίδευση», που εκπονείται στο πλαίσιο του Κέντρου Εκπαιδευτικής Έρευνας.
Εκτός όμως από πανεπιστημιακός δάσκαλος ο Δημήτρης Μαρωνίτης ήταν ιδιαίτερα γνωστός και ως αρθρογράφος, μιας και από τον Φεβρουάριο του 1971 που δημοσιεύτηκε στο «Βήμα» το πρώτο του άρθρο, με τίτλο «Σημείο αναφοράς», δεν σταμάτησε όλα αυτά τα χρόνια να δημοσιεύει ανελλιπώς άρθρα. Το 1970 συμμετείχε με το κείμενο «Υπεροψία και μέθη (ο ποιητής και η ιστορία)» που είναι μια φιλολογική μελέτη για το ποίημα «Δαρείος» του Καβάφη στον τόμο «Δεκαοχτώ κείμενα».
Εχει μεταφράσει Ηρόδοτο, Ησίοδο, Οδύσεια και Ιλιάδα που παρουσιάστηκε απο το Εθνικό θέατρο. «Φταίει η σχολική εκπαίδευση που ο μέσος Έλληνας γνωρίζει ελάχιστα την Ιλιάδα», έλεγε. 
Ο Δημήτρης Ν. Μαρωνίτης, εκτός των άλλων, ήταν και καλλιτεχνικός διευθυντής του Κ.Θ.Β.Ε.
Ο Δημήτριος Μαρωνίτης είχε ασχοληθεί με αρκετούς νεοέλληνες ποιητές και πεζογράφους επιμένοντας στην πρώτη μεταπολεμική γενιά. Έτσι είχε εκδώσει μελετήματα για τον Γεώργιο Σεφέρη, τον Τίτο Πατρίκιο,τον Γιάννη Ρίτσο, τον Οδυσσέα Ελύτη,τον Τάκη Σινόπουλο και τον Μίλτο Σαχτούρη. Από τις προηγούμενες γενιές είχε εκδώσει μελετήματα για τον Διονύσιο Σολωμό και τον Κ.Π. Καβάφη. Από τις νεότερες γενιές είχε ασχοληθεί με τον Γιώργο Χειμωνά.
Το 2014 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Άγρα το βιβλίο του «Έπος και δράμα. Από το χθες στο αύριο».
Η δουλειά του ήταν η ζωή του: «Το πιο απροσδόκητο δώρο των τελευταίων χρόνων της ζωής μου, για να μην πω ολόκληρης της ζωής μου, ήταν η πρόταση του Εθνικού να εντάξει τη δουλειά μου για την Ιλιάδα στις παραστάσεις του και μάλιστα με όρους που μοιάζουν απίστευτοι». Μόνο δουλειά, με το ίδιο πάθος, μέχρι το τέλος.
Το Εθνικό Θέατρο του αφιερώνει τις παραστάσεις της Αντιγόνης. «Στον σπουδαίο λόγιο άνθρωπο».
«Με τον θάνατο του Δημήτρη Μαρωνίτη το Ελληνικό Πνεύμα και ο Ελληνικός Πολιτισμός γενικότερα χάνουν, στην εποχή μας, έναν πολύτιμο πυλώνα στήριξης του αετώματός τους», τονίζει, στο συλλυπητήριο μήνυμά του ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος και προσθέτει: «Εύχομαι οι επίγονοί του - και φρόντισε, ως γνήσιος Δάσκαλος, να κάνει πολλούς - να αρθούν στο ύψος του δικού του, πραγματικά μεγάλου, διανοητικού αναστήματος».

__________
iefimerida.grhttp://www.iefimerida.gr/news/277646/efyge-apo-ti-zoi-o-megalos-filologos-dimitris-maronitis#ixzz4EGISQBzg

Πέμπτη, 9 Ιουνίου 2016

Διάλεξη του Κώστα Βαλάκα: “Σώματα που απειλούνται στην τραγωδία Ανδρομάχη του Ευριπίδη”

Ο Όμιλος για τη Μελέτη της Ιστορίας και της Κοινωνίας - OMIK σε συνεργασία με το Irish Institute of Hellenic Studies at Athens - IIHSA σας καλεί στη διάλεξη του Κώστα Βαλάκα, Αναπληρωτή Καθηγητή (Τμήμα Φιλοσοφίας, Πανεπιστήμιο Πατρών) με θέμα:

“Σώματα που απειλούνται στην τραγωδία Ανδρομάχη του Ευριπίδη” 

Δευτέρα 13 Ιουνίου 2016, ώρα 7.30 μ.μ. | Ναυάρχου Νοταρά 51Α

Στην Ανδροµάχη, ένα από τα λιγότερο γνωστά έργα του Ευριπίδη, παρουσιάζονται προσωπικές, οικογενειακές και πολιτικές αντιπαλότητες, καθώς και βίαιες νοοτροπίες που φθείρουν σταδιακά τη δύναµη του ηρωικού οίκου στη θεσσαλική Φθία έπειτα από τη λήξη του Τρωικού πολέµου. Η συγκεκριµένη παρουσίαση, επιδιώκει να αναδείξει έναν σύγχρονο τρόπο προσέγγισης των τραγωδιών µέσω της διερεύνησης αναφορών στα ανθρώπινα σώµατα, είτε αυτές οι αναφορές υπάρχουν συγχρόνως στο κείµενο και στην παράσταση, είτε υπάρχουν µόνο σε αφηγήσεις.

Αυτός ο, ερευνητικά ως έναν βαθµό ευνόητος, αλλά ακόµη κάπως ασυνήθιστος, τρόπος προσέγγισης συνδέει πολλά θεµατικά στοιχεία του κειµένου και της παράστασης µιας τραγωδίας και συµβάλλει σαφώς στην ερµηνεία. Γενικότερα, η αντανάκλαση φόβων και ελπίδων µιας αρχαίας κοινωνίας για τα σώµατα, ή για το οικογενειακό σπίτι, ή για µια ολόκληρη γενιά, ή για την κεντρική εξουσία, που µπορούν απρόβλεπτα να απειληθούν, ακόµη και σε καιρό ειρήνης, αποτελούν στοιχεία που αναζωπυρώνουν τους συνειρµούς για τη σχέση ενός εντελώς απόµακρου µυθολογικού θεατρικού κειµένου µε τη σηµερινή συγκυρία.

Εικόνα: Ανδρομάχη Έκτορας (Ντε Κίρικο 1917)

Κυριακή, 29 Μαΐου 2016

Εκφράσου με Θετικές Λέξεις: Πως τα Λόγια Αναδομούν τον Εγκέφαλο!

Οι λέξεις που χρησιμοποιείτε στον λόγο σας μπορούν κυριολεκτικά να αλλάξουν τον εγκέφαλό σας. Π.χ. αντί να λέτε «το παλεύω», πείτε «τα καταφέρνω». Αντικαταστήστε τις αρνητικές λέξεις στο λόγο σας με θετικές.

Ο Δρ Andrew Newberg, νευροεπιστήμονας στο Πανεπιστήμιο Τόμας Τζέφερσον και ο Mark Robert Waldman, εμπειρογνώμονας σε θέματα επικοινωνίας, συνεργάστηκαν για τη συγγραφή του βιβλίου, 
«Οι λέξεις μπορούν να αλλάξουν τον εγκέφαλό σας» (Words Can Change Your Brain). Σε αυτό γράφουν πως «μία λέξη έχει τη δύναμη να επηρεάσει την έκφραση των γονιδίων που ρυθμίζουν τη φυσική και συναισθηματική κατάσταση του ατόμου».
Όταν χρησιμοποιούμε λέξεις γεμάτες θετικά μηνύματα, όπως «αγάπη» και «ειρήνη», μπορούμε να αλλάξουμε τον τρόπο λειτουργίας του εγκεφάλου μας μέσω της αύξησης της γνωστικής λογικής (νόησης) και την ενίσχυση της δραστηριότητας στην περιοχή του μετωπιαίου λοβού. Χρησιμοποιώντας πιο συχνά θετικές λέξεις από ό, τι αρνητικές, μπορούμε να ενεργοποιήσουμε τα κέντρα λειτουργίας του εγκεφάλου, παρακινώντας τα να δράσουν.
Απ’ την άλλη πλευρά, όταν χρησιμοποιούμε αρνητικές λέξεις, αποτρέπουμε την παραγωγή ορισμένων νευροχημικών ουσιών, οι οποίες συμβάλλουν στον έλεγχο του άγχους. Όλοι μας είμαστε από τη φύση μας προγραμματισμένοι να έχουμε ανησυχίες και ανασφάλειες. Αυτή είναι μια κατάσταση που μας την επιβάλει ο αρχέγονος εγκέφαλός μας και μας προστατεύει από επικίνδυνες καταστάσεις, στις οποίες ενδέχεται κάποιες φορές να βρεθούμε, για να επιβιώσουμε.
Έτσι, όταν εκφράζουμε αρνητικές λέξεις με το λόγο και την σκέψη μας, αυξάνουμε τη δραστηριότητα στην περιοχή του εγκεφάλου που ελέγχει τον φόβο (την αμυγδαλή) με αποτέλεσμα την έκλυση ορμονών του στρες που κατακλύζουν τον οργανισμό μας. Αυτές οι ορμόνες και οι νευροδιαβιβαστές διακόπτουν την λογική σκέψη και τις συλλογιστικές διεργασίες στον εγκέφαλο και αναστέλλουν την κανονική του λειτουργικότητα. Οι Newberg και Waldman γράφουν, «Οι λέξεις θυμού στέλνουν μηνύματα συναγερμού στον εγκέφαλο και τμηματικά διακόπτουν τα κέντρα της λογικής που βρίσκονται στον μετωπιαίο λοβό».
Ένα απόσπασμα από το βιβλίο τους, μας υποδεικνύει πώς να χρησιμοποιούμε τις σωστές λέξεις ώστε να μπορέσουμε να αλλάξουμε κυριολεκτικά την πραγματικότητά μας:
«Έχοντας μια θετική και αισιόδοξη λέξη στο μυαλό σας, θα διεγείρετε την δραστηριότητα στον μετωπιαίο λοβό. Η περιοχή αυτή περιλαμβάνει συγκεκριμένα κέντρα της ομιλίας που συνδέονται άμεσα με το κινητικό φλοιό, που σας ωθεί να κάνετε δραστηριότητες. Η έρευνα μας έχει δείξει πως όσο περισσότερο επικεντρώνεστε στις θετικές λέξεις, τόσο περισσότερο αυτές θα αρχίζουν να επηρεάζουν άλλες περιοχές του εγκεφάλου.
Οι διεργασίες στο βρεγματικό λοβό αρχίζουν να αλλάζουν, με αποτέλεσμα να αλλάζει και η αντίληψή που έχετε για τον εαυτό σας και τους ανθρώπους γύρω σας. Έχοντας θετική άποψη για τον εαυτό σας, θα σας προϊδεάσει να βλέπετε την καλή πλευρά των άλλων, αντιθέτως μια αρνητική εντύπωση του εαυτού σας θα σας γεμίζει με προκατάληψη και μεροληψία προς τους άλλους και θα είστε συνεχώς καχύποπτοι και με αμφιβολίες γι’ αυτούς. Με την πάροδο του χρόνου η δομή του θαλάμου σας θα αλλάξει ανταποκρινόμενη στα λόγια, τις σκέψεις και τα συναισθήματα της συνείδησής σας. Οι αλλαγές στον θάλαμο του εγκεφάλου επηρεάζουν τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε την πραγματικότητα».
Μια μελέτη του Positive Psychology εξέτασε περαιτέρω τις επιπτώσεις της χρήσης θετικών λέξεων. Σε μια ομάδα ενηλίκων ηλικίας 35-54 δόθηκε ένα ερωτηματολόγιο για να συμπληρωθεί στο τέλος της μέρας, που αφορούσε την καταγραφή τριών θετικών γεγονότων που τους συνέβησαν κατά τη διάρκεια της μέρας εξηγώντας, παράλληλα, τη σημασία τους και το γιατί ήταν θετικά γι’ αυτούς. Στους τρεις μήνες που ακολούθησαν, τα αποτελέσματα έδειξαν πως οι βαθμοί ευτυχίας συνέχισαν να αυξάνονται, και τα άσχημα συναισθήματά μειώνονταν. Το ερωτηματολόγιο τους έκανε να εστιάζουν στις θετικές ιδέες και στα όμορφα συναισθήματα που αποκόμιζαν κατά τη διάρκεια της μέρας, με αποτέλεσμα να βελτιώσουν την ευεξία τους και την ομαλή λειτουργικότητα του εγκεφάλου τους.
Πως όλα τα παραπάνω μπορούν να εφαρμοστούν από σας; Εάν έχετε παράπονα από τη ζωή σας, δοκιμάστε να καταγράψετε πόσο συχνά χρησιμοποιείτε αρνητικές λέξεις και εκφράσεις. Μπορεί να εκπλαγείτε όταν διαπιστώσετε πόσο απλή είναι η λύση για να αποκτήσετε μια καλύτερη ζωή!Αρχίστε να αντικαθιστάτε τις αρνητικές λέξεις με θετικές και αλλάξτε τη ζωή σας!
Μετάφραση και Επιμέλεια Κειμένου: share24.gr via thespiritscience.net

Πέμπτη, 14 Απριλίου 2016

Παρουσίαση του μυθιστορήματος του Μάκη Τσίτα "ΜΑΡΤΥΣ ΜΟΥ Ο ΘΕΟΣ" στο βιβλιοπωλείο ΙΔΙΩΝΥΜΟ (Κορυδαλλός)

ΒΙΒΛΙΟ // ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ

Π Ρ Ο Σ Κ Λ Η Σ Η

Οι εκδόσεις ΚΙΧΛΗ και το βιβλιοπωλείο ΙΔΙΩΝΥΜΟ
σας προσκαλούν
στην εκδήλωση για το βιβλίο
του ΜΑΚΗ ΤΣΙΤΑ
Μάρτυς μου ο Θεός
~~~~
Το Σάββατο 16 Απριλίου 2016, στις 7:30 μ. μ.
 ~~~~
Για το βιβλίο θα μιλήσει
η ΕΛΕΝΗ ΛΙΝΤΖΑΡΟΠΟΥΛΟΥ, ποιήτρια.
Θα ακολουθήσει συζήτηση με τον συγγραφέα.
 ~~~~
Βιβλιοπωλείο-Καφέ ΙΔΙΩΝΥΜΟ (Κοραή 11, Κορυδαλλός, τηλ.: 210 4950716)

  Λίγα λόγια για το βιβλίο:  

Ο αφηγητής της ιστορίας –ένας τυπικός αντιήρωας της εποχής μας, άνθρωπος απλός, που δεν επιθυμεί παρά να ζήσει με αξιοπρέπεια–, έχοντας βρεθεί στα πενήντα του χωρίς δουλειά και με υγεία κλονισμένη, εξιστορεί τα πάθη που υφίσταται από παιδί στην αναμέτρησή του με τη σκληρή πραγματικότητα. Όλοι –οι γυναίκες που συναντά, οι εργοδότες του, ακόμη και η ίδια η οικογένειά του– τον προδίδουν, ενώ γύρω του διαγράφεται η εικόνα μιας κοινωνίας που, παρά την επιφανειακή ευμάρεια, βυθίζεται στην παρακμή. Μέσα από τον χειμαρρώδη μονόλογό του, παρακολουθούμε τον αγώνα του να σταθεί όρθιος· οπλισμένος με χιούμορ, με φαντασία και με μια ιδιαίτερη λεκτική ευφορία, δημιουργεί ψηφίδα ψηφίδα έναν δικό του κόσμο.
Ισορροπώντας ανάμεσα στο κωμικό και το δραματικό, ανάμεσα στο ζωτικό ψεύδος και την αλήθεια, ο ήρωας του Μάκη Τσίτα αποκτά καθολικότερες διαστάσεις ως σύμβολο του ανθρώπου που, εξαιτίας της αγαθότητάς του, αντιμετωπίζει από κάθε πλευρά την εχθρότητα και τον κυνισμό. Συγχρόνως, με τη σχεδόν παιδική αθωότητά του, γίνεται ο καθρέφτης που αντανακλά το εκτρωματικό είδωλο της ίδιας αυτής κοινωνίας η οποία τον εκβάλλει από τους κόλπους της.

Το μυθιστόρημα Μάρτυς μου ο Θεός τιμήθηκε με το Βραβείο Λογοτεχνίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης 2014 (European Union Prize for Literature).